
Odznaczenie dla działaczy Solidarności Polsko-Czechosłowackiej Zbigniewa Janasa i Mirosława Jasińskiego
31.10.2019 / 08:30 | Aktualizováno: 31.10.2019 / 10:09
Minister Spraw Zagranicznych Republiki Czeskiej Tomáš Petříček nadał odznaczenie - Medal za Zasługi dla Dyplomacji dwóm dawnym działaczom Solidarności Polsko-Czechosłowackiej Zbigniewowi Janasowi oraz Mirosławowi Jasińskiemu.
Obaj panowie odebrali ministerialne odznaczenie z rąk Ambasadora Republiki Czeskiej w Polsce Ivana Jestřába w obecności Ministra Spraw Zagranicznych RP Jacka Czaputowicza podczas uroczystego przyjęcia upamiętniającego 101. rocznicę powstania niepodległego państwa czechosłowackiego, które odbyło się w środę 30 października 2019 roku w Hotelu Regent w Warszawie.
O roli obu dzisiejszych laureatów wspominał również czechosłowacki prezydent Václav Havel podczas wspólnego posiedzenia polskiego Sejmu i Senatu 25 stycznia 1990 roku:
…Lata analogicznych losów i podobnej walki o podobne ideały powinny zatem zaowocować prawdziwą przyjaźnią i wzajemnym szacunkiem. A zatem dokładnie tym, co charakteryzowało lata konspiracyjnego przenoszenia plecaków i niezależnej literatury przez nasze wspólne góry i co później przyniosło efekty w postaci jesiennego festiwalu czechosłowackiej niezależnej kultury we Wrocławiu, który tak świetnie się udał - przede wszystkim dzięki członkom Polsko-Czechosłowackiej Solidarności Zbyszkowi Janasowi i Mirosławowi Jasińskiemu - i który mimowolnie stał się jedną z uwertur naszej czechosłowackiej rewolucji…“
Mirosław Stanisław Jasiński
Polski scenarzysta i reżyser, dyplomata, były wojewoda wrocławski.
Ukończył w 1986 studia z zakresu filologii polskiej i historii sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim.
W 1980 był współtwórcą Niezależnego Zrzeszenia Studentów na UWr, działał w Akademickim Klubie Myśli Politycznej "Progres". Po wprowadzeniu stanu wojennego ukrywał się, należał do inicjatorów podziemnego ruchu Solidarności Polsko-Czechosłowackiej. Od 1987 był współredaktorem "Biuletynu SPCz".
W latach 1990–1991 był radcą ambasady RP w Pradze. W 1991 został wicewojewodą, następnie wojewodą wrocławskim. Funkcję tę pełnił do 1992. Później przez dwa lata wykładał na Politechnice Wrocławskiej. Zajmował się także tworzeniem scenariuszy i reżyserią filmów i cykli dokumentalnych. Wspólnie z Mirosławem Spychalskim jest autorem zbioru opowiadań Opowieść heroiczna (1989) oraz filmów dokumentalnych Gry leśne, uliczne i piwniczne i Czechy po pięciu latach. W latach 2001–2007 był dyrektorem Instytutu Polskiego w Pradze. Od 2012 na stanowisku dyrektorskim w Urzędzie Miejskim Wrocławia.
W okresie 1991–2001 należał kolejno do Porozumienia Centrum, RdR, Ruchu Stu i Ruchu Społecznego AWS.
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).
Zbigniew Piotr Janas
Polski polityk, działacz opozycji w PRL, poseł na Sejm X, I, II i III kadencji.
W 1973 ukończył Technikum Kolejowe im. Jana Rabanowskiego w Warszawie. Od 1974 do 1978 pracował jako maszynista kolejowy w Elektrowozowni Warszawa Ochota. Następnie przez trzy lata był zatrudniony w Zakładach Przemysłu Ciągnikowego Ursus na stanowisku elektromontéra.
W latach 1978–1980 był współpracownikiem Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”. W 1980 wstąpił do „Solidarności”, kierował związkiem w Ursusie. Od 1981 wchodził w skład Komisji Krajowej. W czasie stanu wojennego ukrywał się, zasiadał w podziemnych władzach związku. W latach 1985–1989 był działaczem podziemnej Solidarności Polsko-Czechosłowackiej, a w 1989 założycielem Solidarności Polsko-Węgierskiej. W drugiej połowie lat 80. pracował w Spółdzielni Pracy Unicum, był też założycielem i udziałowcem Loran CKM Sp. z o.o.
Od 1989 do 2001 pełnił funkcję posła na Sejm X, I, II i III kadencji, w 2001 nie uzyskał reelekcji. Należał do Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna, Unii Demokratycznej, Unii Wolności i Partii Demokratycznej – demokraci.pl.
Od czasu zakończenia pracy w parlamencie prowadzi działalność gospodarczą (pod firmą Zbigniew Janas Konsultacje Doradztwo), zasiada w radach nadzorczych spółek akcyjnych. Był członkiem władz Fundacji im. Stefana Batorego, pełnił funkcję jej prezesa zarządu, a w latach 1990–1991 dyrektora Forum Europy Środkowo-Wschodniej działającego przy tej fundacji.
Zarządzeniem prezydenta RP na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego z 11 listopada 1990 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. 5 grudnia 2007 odznaczony prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.