Сярод іншых гасцей у традыцыйных урачыстасцях Сукот, што прайшлі ў Музеі яўрэйскага супраціву ў Навагрудку, прынялі ўдзел таксама прадстаўнікі дзяржаўных устаноў і дыпламатычных місій, якія дзейнічаюць у Беларусі. Яны супольна ўшанавалі памяць тысяч забітых навагрудскіх яўрэяў.

Падчас наведвання мясцовага Музея яўрэйскага супраціву, размешчанага непасрэдна на тэрыторыі былога гета, госці прыгадалі пераслед яўрэяў падчас Другой сусветнай вайны, лёсы навагрудскіх жыхароў, якія дапамагалі пераследаваным, і ўзнікненне на гэтым месцы ў ліпені 1941 года лагера прымусовай працы, дзе людзі працавалі ў жорсткіх умовах для забеспячэння патрэб нямецкай арміі. Некаторыя з ацалелых у маі 1943 года пачалі будаваць доўгі падземны тунэль для ўцёкаў, праз які ў ноч з 25 на 26 верасня 1943 года паспрабавала ўцячы больш за 200 вязняў. Частка ўцекачоў была застрэлена або схоплена. Але многім усё ж атрымалася трапіць у навакольныя лясы і далучыцца да партызанаў. Уцёкі з Навагрудскага гета лічацца аднымі з самых буйных і самых паспяховых арганізаваных уцёкаў яўрэйскіх вязняў праз падземныя тунэлі ў акупаванай нацыстамі Еўропе. Значную ролю адыграў яўрэйскі партызанскі атрад, што дзейнічаў у навакольных лясах і прымаў не толькі баяздольных мужчын, але таксама жанчын, дзяцей і старых. Атрад не толькі ажыццяўляў узброены супраціў, але таксама стаў шматлікай арганізацыяй па выратаванню жыццяў, якую часам называлі “лясным Іерусалімам”.